10/19/2012

Johnny si peneman


Waktu belajar dulu, hostel aku atas bukit dan blok paling belakang sekali.
Yang jenis bukak tingkap nampak hutan. 
Ok, to cut the story short. 

Aku suka bukak tingkap kalau duduk kat bilik tu, tak kesah la hujan ke panas ke. 
Tapi malam harus lah tutup. Gila kau. Kang lain lak nampak kannnnn. 
Konon-konon ada green view lah. Konon lah kan. 
Tapi melepak je lebih. Dan ada satu hari, aku nampak ada burung-burung suka la belonggok luar kawasan tingkap blok tu. 

Dengan murah hati, kadang-kadang la. Aku suka tabur makanan dekat burung-burung ni.
Tapi ada sekor burung yang macam lain dari yang lain. Dia berani datang dekat. 
Setiap hari dia memang akan datang tak kira la aku bagi makan atau tidak.

Dan hari-hari seterusnya dia lagi rajin datang, dia tau timing aku abes kelas.
Dia akan tunggu dekat tingkap, sambil nyanyi-nyanyi.
Kalau aku tidur, dia duduk luar menyanyi sampai aku bangun. 
Kadang sakit hati jugak, sebab bising. 

Disebabkan dia rajin sangat datang, aku bagi nama Johnny.
Tah mana aku dapat nama tu, Semua room mate aku kenal la si Johnny ni. 
Sebab pagi-pagi kol 7 pagi dia suka betenggek tepi tingkap aku,
Takyah set jam. Dia lah jam kitorang.
Hujan-hujan pun dia datang jugak. Sian dia basah. 

Dan satu hari lepas abes kelas, aku nampak atas meja aku ada batu-batu ngn ranting kecik.
Banyak jugak la. Mulalah aku berteka-teki.
Yang peliknya atas meja je. Tempat lain takde.

Aku biar je. 
Esoknya ada lagi. Lusa ada lagi. Sampai la tah yang keberapa kali tah. 
Dan sampai la satu hari, lepas aku bagi makan pada si bebird ni, 
aku duduk sorang-sorang sambil baca buku. Kekonon study la kannnn.

Aku dengar ade batu kecik-kecik jatuh atas meja. 
Punya la aku siasat, rupanya si Johnny ni yang bawak. 
Dia masuk ikut tingkap sampai tepi meja, then dia jatuhkan batu-batu dengan ranting kayu kecik. 
Motif??? Aku pun tak pasti. 
Tapi dari apa yang kawan-kawan cakap, mungkin dia nak balas jasa sebab aku bagi makan.

Consider hadiah la kot. How sweet Johnny. 
Tapi aku taktau nak buat apa kat batu kau tu Johnny oii. Aku buang jugak lepas tu. 
Sampai la hari-hari akhir aku dekat situ, Johnny still datang, tapi dia tak nyanyi, tak mintak makan pun. 
Dia datang duduk je atas tingkap tu. Part paling sedih lepas angkut barang-barang masuk kereta, 
Johnny datang kejap kat tingkap lepas tu dia terbang mana-mana tah. 

Antara kenangan aku masa tu. Tiba-tiba teringat.
Sedih ada, kelakar pun ada. Macam-macam lahai. 
Dekat 5 tahun dah, hidup lagi ke tidak si Johnny tu tah. 




No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.